Cem KEÇE - ANKARA
Cem KEÇE - İSTANBUL

Şiir - Kaybolan Fotoğraflarıma Sor Beni


madem bizler çamurdan halk edildik,
sebep ne ki; Hak tanısın eksik, gedik?
kusursuzsak neden bizi kırıp döker?
kusurluysak acep kimde bu eksiklik?!
Ömer Hayam

odamın penceresi açılıp
şehir tüm gürültüsüyle içeri girmeden önce
yeni uyanmaya başlamıştım
dişlerimi sıktığım için zonklayan çenem
dün geceden kaldığımın habercisi yanan midem
ve acıyan genzim
kötü bir günün habercisi gibiydi
karanlık bir geceden sonra
uyanılmayacak kadar bir kör dışarıyla
kötü bir sabahtı

önemsiz mutsuzluklar
gülüşler ve sövgüler
ve yeşil renkli göz yaşlarımla dolu
çok daha canlı olduğum gecenin aksine
kımıldamıyordum

"hiç bir şey istemiyorum
adını haykırmak
seni aramak
seni bulmak
yarım kalmış şiirlerimden birine daha başlamak
ve çürümeden gayrı
hepsi bu"

böyle dedim
yüzünden bir damla yaş düştü
yağmur bastırdı

'Fikret Kızılok gibi yana yana
Rumeli İşkembecisini aradığın
izmariti bol sokaklarında
evlerinde bu kentin
kaybettiğin yerde yani
ara beni' dedin

'Kuğulu Park'ta sokak lambasının altında şekillenen yamalı hayalime
kaybolan fotoğraflarıma sor beni' diye ekledin

ve gittin

derken kan ter içinde uyanmışım