Cem KEÇE - ANKARA
Cem KEÇE - İSTANBUL

Şiir - Öylece Öylesine


Şirin bir Ege kasabasında,

seninle karşılıklı oturmak istiyorum;

bir süre hiçbir şey söylemeden,

söyleyecek bir laf aramaya da kalkmadan,

masaya bitişik ağaçtan gelen kuş cıvıltılarının,

aheste aheste kumsala vuran dalgaların

ve akıp giden zamanın senfonisine kulak vererek,

öylece, öylesine işte...
 

Şirin bir Ege kasabasında,

seninle uzun uzun sohbet etmek istiyorum;

çocukluğumuza, felsefeye, psikolojiye,

hayata ve her şeye dair,

sırlar olmadan samimi ve sahici,

çırılçıplak tüm benliğimizle,

sakızlı Türk kahvemizi yudumlayarak,

ellerin ellerimde,

gözlerin gözlerimde,

yüreğin yüreğimde,

öylece, öylesine işte...


Şirin bir Ege kasabasında,

her şeyi unutup güzel gözlerinde kaybolmak istiyorum;

gülüşünü, sesini, sohbetini

ama en çok yüreğimde duruşunu sevdiğim nazlı yarim,

deniz meltemi saçlarını okşarken,

rüyalarına girmeyi,

kıskanmayı, yanmayı, eriyip kaybolmayı göze alarak,

sadece tenine değil kalbine dokunarak,

öylece, öylesine işte...